Witamy na stronach Rodu Netczuków

Szanowni Państwo. 

    Niniejsze strony w większości poświęcono historii i genealogii naszego rodu. Badania genealogiczne są naszą wielopokoleniową tradycją. Znajdą tu Państwo również odnośniki do stron o bliskich nam miejscach, naszych pasjach i działalności zawodowej. Rezultaty naszych badań, będące owocem pracy wielu osób, wykraczają zasięgiem i zakresem poza nasz ród i są przydatne w badaniach genealogicznych innych rodzin międzyrzeckich, czego najlepszym przykładem jest projekt - Nazwiska Międzyrzeczan.

Klub Rodu Netczuków 

    Klub Rodu Netczuków od 2006 r. działa jako nieformalne stowarzyszenie firmujące działalność polskiej gałęzi netczuków, a odwołuje się do dawnych tradycji zjednoczeniowych sięgających XIX w. Potomków wszystkich gałęzi Netczuków łączy Zjednoczenie Rodowe czyli Dom Netczuków. Kultywujemy od pokoleń nasze tradycje i unikalną misję, którą naznaczył niezbyt łaskawy los. Historia naszego rodu jest jak zwierciadło pogranicza kulturowego Polski, Litwy i Rusi. Z racji litewskiego bojarskiego pochodzenia, ruskiej tożsamości etnicznej, greckokatolickiego wyznania, złożonej tożsamości narodowej, wielowiekowej przynależności do stanu mieszczańskiego rodzina nasza pełni misję mostu łączącego różne etnosy, kultury, tradycje, języki i religie dawnej Rzeczpospolitej w myśl sentencji: «Origine Lithuanus, gente Ruthenus, natione Polonus». Sytuacja geopolityczna pokazuje, że ta misja jest nadal aktualna.

Nazwisko - od Naczkowicz do Netczuk   

    Forma naszego nazwiska jest efektem wielokulturowości Międzyrzeca w XVI-XVII w. Przybrało ono obecną formę z sufiksem -czuk w Międzyrzecu Podlaskim między 1610 i 1646 rokiem (ówczesne formy Natczuk, Niecczuk, Nietczuk) pod wpływem napływowych w 3 ćw. XVI w. gwar wołyńskich od nazwy rodowej naszych przodków Niecz - Nieczko - Netko poprzez przejściowe formy patronimiczne Nieczkowicz - von Niczkowicz - Naczkowicz (1558 - 1570). Nazwa rodowa Nieczko - Naczko wzięła się od nazwiska naszego przodka Naca/Nieca Saki alias Naczki Stasowicza Sakowicza - burmistrza międzyrzeckiego w latach 1558 - 1570 («Domino Naca consulo»), znanego też pod wschodniochrześcijańskim wariantem imienia Menas, czyli: Myna/Mina.

Historia - od Kozarów-Kozarowiczów i Ostaszowiczów

    Historia naszego rodu na Podlasiu zaczyna się na pocz. XVI w. w pobliskich Szachach i Dołdze, które Nacza Sakowicz z Szachów (wówczas pola Sakoskiego) i jego bratanek Lis von Niczkowicz zwany też Dołhosycz z Dołgi koło Międzyrzeca dzierżyli prawem własności razem z Bohowitynami (najpewniej za sprawą małżeństw z Bohowitynównami) oraz w Krzywośnikach i Nieszkach koło Łosic, gdzie ich potomstwo gospodarowało na 3 włókach bojarskich putnych zwanych w Krzywośnikach kozarowymi. Z posługi bojarskiej putnej jednak byli zwolnieni z uwagi na specjalny przywilej - gramotę. Najbliższe rodzeństwo burmistrza Naczy oraz ich potomstwo znane z ksiąg sądowych międzyrzeckich z lat 1558-1574 i inwentarza dóbr woźnickich z 1591 r. używa także innych nazw rodowych: Kozar - Kozarewicz z Krzywośników, Lisczyc, Dołhosycz, Sakowicz/Szachowicz oraz licznych patronimików odimiennych. Dzieci Nacza Sakowicza używają nazwy rodowej Naczkowicz wymiennie z patronimikiem Sakowicz po ojcu oraz Ostaszowicz po dziadku.

Tożsamość z Kozarami bracławskimi i witebskimi oraz Naczowiczami litewskimi

    Członkowie najbliższej rodziny Kozarów/Kozarowiczów w Międzyrzecu zwani są także Naczkowiczami i Sakowiczami/Sachowiczami, czego dowodzą zapisy z ksiąg sądowych. Ponadto Kozarynowie (!) rozdzielają między siebie w sądzie miejskim międzyrzeckim prawa do domu i gruntu Koszałczinego (włość Koszyłowska z domem), a Hryń zwany jest Koszołczinym zięciem (Koszyłowicz był jego pierwszym teściem, gdyż w Międzyrzecu Hryń/Grigory Kozar żonaty jest już z Oriską Sopotówną), co łączy ich z Kozarami bracławskimi i włością Koszyłowską. Hryń Kozar występuje też na bracławszczyźnie razem z Kozarynami. Nasi przodkowie, już jako Netczukowie używają również do XIX w. pieczęci będącej kompilacją Doliwy - herbu Piotra Naczki Ginwiłowicza oraz znaku rodowego Naczowiczów litewskich - kreola Ogończyka, Kościeszy i Lisa w licznych odmianach. Ogończyka przyjął w Horodle Jerzy Sangaw, krewniak Naczusza Ginstowtowicza h. Ogończyk, który zapewne miał wspólnego ojca z Kremusem Girstowtowiczem, bratem Lalusza, kuzynem Piotra Naczki. Podobnego znaku w wariancie kreskowym używał też Giniet Naczowicz, a identycznego z Kozarami bracławskimi i rdzeniem pieczęci Netczuków używają też inne rody, m.in. z Rusi Kozarzewscy/Kozarowscy h. Łuk Dołęga i Lis odm. oraz Netkowscy-Neczkowscy h. Kos (raczej Kościesza). Ponadto zapis z księgi sądowej międzyrzeckiej wspomina Kozarów Międzyrzeckich z przydomkiem Jiewszcza, noszonym przez Jakuba Kozara - krewniaka sierot Chwiedy i Chwiedka Lieliejków (Piotr Lialusz to kuzyn Piotra Naczki w XV w. h. Doliwa), a sam przydomek Jeuszcza widnieje także na pieczęci Piotra Naczki Ginwiłowicza z 1 połowy XV w. («Naczka Kginwiloua Jeuszcza»).

    Zapisy z ksiąg sądowych łączą Naczkowiczów międzyrzeckich z Naczowiczami litewskim, Kozarami bracławskimi. Znaki herbowe innych Kozarzewskich i Kozarowiczów również potwierdzają możliwe pokrewieństwo. Bezpośrednie powiązanie odnajdujemy również z rodzinami Kozarów witebskich, którzy pochodzą z Podlasia i Litwy przez Feodra Neckowicza Kozarowicza jednego z protoplastów Netczuków międzyrzeckich (wg relacji z XIX w.) od Andrzeja Fiedorowicza Kozarewicza z herbem Dołęga (łuk, krzyż i strzała), zapewne tożsamego z Kozrynami-Kozarkami witebskimi h. Kościesza.

Koziary i Lisiczyńce

    Nazwę odmiejscową Kozar i Lisczyc wzięli nasi protoplaści od ostatnich większych dóbr nadanych im jeszcze w k. XV w. w Koziarach i Lisiczyńcach - dwóch wsiach położonych  między rozległymi włościami książąt Zbaraskich niedaleko Ożhowiec (Nowy Zbaraż) i zamku w Tokach, dokąd przybyli z innymi litewskimi rodami z Litwy i Podlasia. Wywodzić się musieli, od któregoś z wnuków Piotra Naczki  - Naczowiczów vel Sakowiczów, na czo wskazuje przydomek Jakuba Jeuszczy, nazwy rodowe i znaki z pieczęci. Nazwę Koziarowicz przenoszą na Podlasie do Krzywośnitów (bojarskie 1,5 włóki zwanej Koziarowe), pole Koziarowe zwane Szachowy Kąt w Międzyrzecu, a po Koszałowiczach Kossli Szach.

Od Naczkowiczów

    Patronimik Ostaszowicz noszony przez potomstwo naszego przodka Nacza Sakowicza, wskazuje na pochodzenie od Stasa Saki, być może tożsamego ze Stasem Steckowiczem Saką (Stanisław Steckowicz chorąży miednicki w 1528 r.), który prawdopodobnie był synem wspomnianego w Metryce Litewskiej Stecka Gedroiti Soki i Szimka, który nazwany jest wnukiem Ony Bagdony, żony Piotra Naczki Ginwiłowicza. Stecko był najpewniej synem wymienionego w trzeciej księdze Metryki Litewskiej Grigorego Naczowicza, syna Piotra Naczki, wnuka Kimunta Ginwiła, sygnatariusza pokoju salińskiego w 1398 r.

    Nasz ród razem z Sakowiczami-Saczukami międzyrzeckimi wyrósł zatem jako odnoga jednej z licznych linii litewskich Naczowiczów - Doliwitów, czego ślady odnajdujemy w aktach sądowych z XVI w. oraz w przechowanej do XX w. pieczęci rodowej. Pochodzenie samego Kimunta Ginwiła i Piotra Naczkinastręcza trudności badawczych, nie mniej podjęte szerokie kwerendy zapisów źródłowych pozwoliły określić możliwy ich rodowód. Różni badacze na podstawie analiz miejsca zajmowanego przez Naczkę w radzie wielkoksiążęcej sugerowali pochodzenie od Giedyminowiczów.   

    Wielowiekowe wyjątkowe dziedzictwo, którego nasi przodkowie zawsze byli świadomi, szczególnie obecnie, obliguje nas żyjących do zachowania i przekazania przyszłym pokoleniom, czemu w zamyśle autorów służą niniejsze strony, jako wirtualny pomnik ku czci przodków, stanowiący przyczynek do powstającej monografii rodu Netczuków.

Łukasz Netczuk 

przedstawiciel Klubu Rodu Netczuków w Polsce

Nasze strony

	Klub Rodu Netczuków     Strona nieformalnego stowarzyszenia, zrzeszającego potomków dwóch wielkich gałęzi Rodu Netczuków, Podlaskiej (zachodniej), pochodzącej z Wołynia, osiadłej ok. 1550 r. w Międzyrzecu Podlaskim i rozproszonej głównie w Polsce, USA i Argentynie oraz Wołyńskiej (wschodniej), rozproszonej głównie na Ukrainie, w Rosji, Kanadzie i USA. Działalność Klubu skupia się na prowadzeniu badań genealogicznych, popularyzacji wiedzy o naszych przodkach oraz integracji wszystkich członków Rodu.
	Grupa FB Rodu Netczuków     Forum powstało w 2006 r. wkrótce po I Zjeździe Netczuków. Od lutego 2022 r. funkcję forum przejęła Grupa Klubu Rodu Netczuków na Facebooku. Służy ona wymianie informacji, jest interaktywną platformą komunikacji dla naszego rodu. Publikowane są tam nowe materiały genealogiczne, w tym pełne drzewa oraz relacje ze zjazdów, wycieczek i spotkań rodzinncyh, dostępne wyłącznie dla zarejestrowanych Netczuków. Dlatego też zapraszamy do rejestracji Grupie Klubu Rodu Netczuków, by cieszyć się dostępem do wszystkich naszych zasobów.
	Historia Rodu     Strona poświęcona genealogii Rodu Netczuków, zarówno jego Gałęzi Podlaskiej (zachodniej), Gałęzi Wołyńskiej (wschodniej), jak też potomkom ich obu rozsianym po całym świecie. Descendenci tego staroruskiego rodu, mającego swe korzenie na XVI w. Wołyniu, mieszkają obecnie w Polsce, na Ukrainie, w Rosji, Anglii, USA, Kanadzie, Argentynie, Szwecji, prawdopodobnie także w Kazachstanie. Sporo uwagi poświęcono również dziejom siedlisk rodzinnych, genealogii rodzin spokrewnionych i spowinowaconych.
	Genealogia w MyHeritage     Najaktualniejsza i najpełniejsza genealogia rodu Netczuków i rodzin spokrewnionych w serwisie My Heritage, budowana i aktualizowana od 2010 r., początkowo na portalu Moi Krewni. Baza obejmuje wszystkie prowadzone przez nas drzewa rodzinne, także w liniach bocznych. Liczba osób w drzewie przekracza 7,5 tys. W serwisie dostępne równiez zdjęcia, dokumenty, literatura, źródła i materiały biograficzne.
	Międzyrzec Podlaski - mój początek     Aktualnie budowana o Międzyrzecu strona powstaje na bazie materiałów zebranych przez autora do pracy dyplomowej, pt.: "Międzyrzec Podlaski - miejsca ożywione", która została obroniona na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej w czerwcu 2009 r. Szczególny nacisk został położony na architekturę i rozwój urbanistyczno-przestrzenny miasta. Strona będzie dopełnieniem Genealogii Rodu Netczuków i graficzną prezentacją procesów osadniczych jakie złożyły się na kształt obecnego miasta. W założeniu strona ma udostępnić również bogaty zbiór ikonografii dotyczącej Międzyrzeca, znajduący się w posiadaniu autora.
	Karniszyn - dawne miasteczko     Strona poświęcona dziejom Karniszyna nad strugą Lutą. Miejscowość leży w Gminie Bieżuń, w powiecie żuromińskim, w województwie mazowieckim, na dawnym Zawkrzu. Obecnie wieś, dawniej w latach 1520 - 1660 miasto z zamkiem, wczesnośredniowiecznym grodem, potencjałem i patronatem znamienitych rodów, przewyższającym, niejednokrotnie, sąsiednie miasto Bieżuń. Na stronę składają się materiały zebrane w trakcie wieloletnich poszukiwań genealogicznych, łącznie z odesłaniem do genealogii dawnych i obecnych Karniszynian - Czyżyków, Witkowskich, Puszczów i innych.
	Netczukowie - Pasieka Rodzinna     Strona pszczelarza Tadeusza Netczuka. Pasieka została założona w 1970 r. we Wrocławiu. W 1998 r. została powiększona dzięki przejęciu opieki nad Pasieką Pani Wandy Mikrut w Przemiłowie. W 1999 r. obie pasieki - przemiłowska i wrocławska - zostały połączone i przeniesione do Księginic Małych. Od 2000 r. funkcjonują one w Księginicach Małych a od 2017 r. w Zieleńcu. Odponad 55 lat pasieka Tadeusza Netczuka zapewnia naszej rodzinie i klientom bogactwo czystych i ekologicznych produktów.
	ArchiCons - ARCHITEKTURA I KONSERWACJA Strona Łukasza Netczuka i Ewy Netczuk-Pol, zespołu badawczego architektury historycznej.
	Archiwalne strony Archiwalne strony: Strona Łukasza Netczuka 2004-2014.